Na początku...
był tylko ocean...
dopóki nie wyłoniła się wyspa-matka.
Te Fiti.
Jej serce miało największą moc, jaką kiedykolwiek znano.
Mogło stwarzać życie.
I Te Fiti podzieliła się tym ze światem.
Ale z czasem...
niektórzy zapragnęli serca Te Fiti.
Wierzyli, że jeśli je zdobędą...
potężna moc tworzenia będzie należeć do nich.
I pewnego dnia...
najśmielszy z nich...
przemierzył rozległy ocean, aby je zdobyć.
Był półbogiem wiatru i morza.
Był wojownikiem.
Przecherą.
Kształtozmieniaczem, który mógł zmienić postać...
za pomocą swojego magicznego haka.
A na imię mu było...
Maui.
Ale bez swego serca Te Fiti zaczęła się zapadać...
dając początek straszliwej ciemności.
Maui próbował uciec...
ale na drodze stanął mu inny poszukiwacz serca.
Te Ka!
Demon ziemi i ognia.
Maui został strącony z nieba...
i nigdy więcej go nie widziano.
A jego magiczny hak i serce Te Fiti...
przepadły w morzu.
Gdzie, nawet teraz...
1000 lat później...
Te Ka i demony otchłani...
wciąż poszukują serca.
Kryją się w ciemności, która będzie się szerzyć...
przeganiać nasze ryby...
pozbawiać życia jedną wyspę za drugą...
dopóki ostatni z nas nie zostanie pożarty...
przez krwiożercze szczęki...
nieuniknionej śmierci!
Ale pewnego dnia...
serce zostanie odnalezione...
przez kogoś, kto podąży poza naszą rafę...
znajdzie Maui...
i dostarczy go za wielki ocean...
aby przywrócił serce Te Fiti...
i ocalił nas wszystkich.
Zaraz, zaraz! Dziękuję, Matko. Wystarczy.
Tata.
Nikt nie wypływa poza rafę.
Jesteśmy bezpieczni tutaj. Nie ma żadnej ciemności.
Nie ma żadnych potworów.
Potwory!
- Nie ma żadnych potworów, żadnych... - To ciemność!
Nie, poza rafą są tylko sztormy i wzburzone wody.
Niedobrze mi.
Jak długo pozostaniemy na naszej bardzo bezpiecznej wyspie...
...nic nam nie grozi.
Legendy są prawdziwe.
Ktoś będzie musiał popłynąć.
Matko, Motunui to raj.
Kto chciałby płynąć gdziekolwiek indziej?
Sio, sio!
Moana!
Tu jesteś, Moana. Co robisz? Przestraszyłaś mnie.
Ee, ja chcę wrócić.
Wiem. Ale tam się nie chodzi.
To niebezpieczne.
Moana, chodź.
Wracajmy do wioski.
Będziesz kolejnym wielkim wodzem naszego ludu.
I dokonasz wspaniałych rzeczy, moja ty rybciu.
O, tak. Ale najpierw musisz dowiedzieć się, gdzie jest twoje przeznaczenie.
Moana
Puśćcie mnie, puśćcie mnie
Moana, czas ci powiedzieć
Wioska Motunui to wszystko czego trzeba
Tancerze właśnie ćwiczą
Tańczą w rytm starej pieśni
Po cóż nowa pieśń Ta znana nam wystarczy
Tradycja to nasza misja
I Moana, mamy co robić tu
Nie potknij o taro się
Tego tylko trzeba ci
Dzielimy się wszystkim tu
Żarty i wyplatanie koszy
Wracają z morza rybacy
Chcę zobaczyć
Nie odchodź
Moana, trzymaj się ziemi więc
Nasz lud musi wodza mieć
- I, oto jesteś - Oto jesteś
Nadejdzie dzień
Gdy rozejrzysz się i zrozumiesz, że szczęście jest
Tu, gdzie jesteś
Popatrz na orzech palmy
- Że co? - Popatrz na nią samą
Nic z kokosa nie marnuje się Wszystko mamy tu
Robimy sieci z jej włókien
Słodka woda w środku jest
Dzięki liściom ogień się pali By smaczne mięso w nim piec
Spójrz na kokosy te
Na liście i pnie
Wyspa zapewnia nam wszystko
I nie odchodzi nikt
Tak jest, zostajemy
Bezpieczni i zaopatrzeni
A jeśli w przyszłość spojrzymy
Oto jesteś
Poradzisz sobie
Z czasem zrozumiesz, co ja już wiem
Szczęście musisz znaleźć tu, gdzie jesteś
Lubię tańczyć wraz z wodą Z falami i prądem jej
Woda psotnikiem jest Ha, lubię igraszki w niej
Wioska niech myśli, żem szalona bądź że ziemi nie trzymam się
Ale gdy wiesz już, co lubisz Cóż, oto ty
Córką wodza wszak jesteś Nieugięty i dumny on
Co mówi zważ, lecz pamiętaj Możesz usłyszeć serca głos
A gdy głos ów szeptać zacznie By za daleką gwiazdą iść
Moana, ten głos w środku to właśnie ty.
- Acha. - Tato!
Tylko patrzyłam na łodzie. Nie miałam zamiaru na nie wsiadać.
Chodź. Muszę ci coś pokazać.
Chciałem cię tu przyprowadzić od momentu, gdy otworzyłaś oczy.
To święte miejsce.
Miejsce wodzów.
Nadejdzie czas...
kiedy staniesz na tym szczycie i umieścisz swój kamień na tej górze.
Tak, jak zrobiłem to ja. I jak zrobił to mój ojciec.
I jego ojciec, i każdy wódz kiedykolwiek wcześniej.
I tego właśnie dnia...
gdy dodasz swój kamień...
uczynisz wyższą tę całą wyspę.
Jesteś przyszłością naszego ludu, Moana.
A ich nie ma tam daleko.
Są tutaj obok.
Czas, abyś była tą, której od ciebie oczekują.
- Robimy sieci z jej włókien - Pleciemy sieci z włókien
- Słodka woda w środku jest - To istny rarytas jest
- Dzięki liściom ogień się pali - Chórem będziemy śpiewali
- By smaczne mięso w nim piec - Abyśmy mieli co jeść
- Wioska mocno wierzy w nas - Tak jest
Wioska wierzy wszak
Wyspa zapewnia nam wszystko
I nie odchodzi nikt
Zatem zostanę
Mój dom, mój lud obok mnie I gdy pomyślę o jutrze
Jesteśmy tam
Poprowadzę nas
Wzgląd baczny wezmę na lud mój
Zbudujemy wspólnie przyszłość
Tu gdzie my
Gdyż każda ścieżka prowadzi znów
Tu gdzie jesteś
Możesz odnaleźć szczęście
Tu gdzie jesteś
Przy każdej burzy dach przecieka, nieważne ile liści palmy dołożę.
Naprawione!
To nie liście.
- Wiatr przechylił słup. - Aha!
Mmm! Pyszna świnka!
Och! Miałam na myśli... Nie chciałam...
Co? Wołają mnie, więc muszę... Na razie!
Au, au, au!
Świetnie sobie radzisz.
Czy to już koniec?
Już prawie.
Zastanawia mnie ten kurczak, co zjada kamień.
Wydaje się, że brak mu rozumu do wykonania jakiejkolwiek czynności.
Może powinniśmy po prostu go upiec?
Czasem nasza siła ukryta jest pod powierzchnią.
Bardzo głęboko w niektórych przypadkach.
Ale jestem pewna, że Heihei pokaże więcej,
niż mogłoby się wydawać.
Chodzi o zbiory.
Dziś rano, łuskałam kokosy i...
Cóż...
usuniemy chore drzewa i utworzymy nowy zagajnik.
Tam.
Dziękuję, Moana.
Świetnie jej idzie.
To do ciebie pasuje.
Wodzu?
Musisz coś zobaczyć.
Pułapki we wschodniej części laguny...
przyciągają coraz mniej ryb.
Zatem będziemy zmieniać miejsca połowu.
Już zmieniliśmy. Nie ma ryb.
Och. Zatem będziemy łowić przy dalszym krańcu wyspy.
Próbowaliśmy.
Po stronie nawietrznej?
I zawietrznej, na płyciznach, w kanale.
Próbowaliśmy w całej lagunie.
Po prostu zniknęły.
Próbowaliście innej przynęty?
Nie sądzę, że chodzi o przynętę.
Nie ma ryb.
Wydaje się, że jest z tym coraz gorzej.
Rozumiem, oczywiście jest się czym niepokoić.
Porozmawiam z radą. Jestem pewny, że...
A gdybyśmy spróbowali łowić poza rafą?
Nikt nie wypływa poza rafę.
Wiem. Ale skoro nie ma ryb wewnątrz laguny...
- Moana. - A tam jest cały ocean.
Mamy jedną zasadę.
Starą zasadę, z czasów, gdy były ryby.
- Zasadę, która nas chroni... - Ale Tato, ja...
...a nie naraża nasz lud tylko po to, żebyś znowu mogła pobiec do wody.
Za każdym razem, gdy myślę, że to już za tobą...
Nikt nie wypływa poza rafę!
Całe szczęście, że nie powiedziałaś tego tuż przy ojcu.
Stojąc na łodzi.
Nie powiedziałam, żeby tam płynąć, dlatego że chcę być na morzu.
Ale jednak chcesz.
- Jest wobec ciebie surowy, bo... - Bo mnie nie rozumie.
Bo był taki jak ty.
Ocean go przyciągał.
Zawsze przy brzegu.
Wziął kajak, Moana.
Przekroczył rafę...
i napotkał bezlitosne morze.
Fale niczym góry.
Jego najlepszy przyjaciel błagał, żeby zabrał go z sobą.
Tata nie był w stanie go uratować.
Ma nadzieję, że będzie mógł ocalić ciebie.
Czasami...
to kim chcielibyśmy być, co chcielibyśmy robić...
po prostu nie jest nam pisane.
Wracam ciągle do krawędzi oceanu
Odkąd tylko pamiętam
Nie wiem czemu właściwie
Chciałabym być córką idealną
Lecz ocean mną zawładnął
Choćbym próbowała biec
Każdy zakręt mój Każdy ślad i trop
Każda ścieżka ma Prowadzi prosto
W miejsce, które znam Gdzie nie mogę iść
Gdzie wciąż pragnę być
Widzę jak morze ku niebu gna
Wzywa mnie
I nie wie nikt
Ile to mil
Jeśli wiatr w żagle tam na morzu Mnie poniesie
Przekonam się
Tego dnia, dokąd może to prowadzić mnie
Wiem, że mieszkający tu na wyspie
Są szczęśliwi tu na wyspie
Wszystko ułożone jest
Wiem, że mieszkający tu na wyspie
Grają role tu na wyspie
Więc może spróbuję i ja
Mogę przewodzić Mogę wzmocnić nas
Będę cieszyć się Grając rolę swą
Ale serca głos Inną śpiewa pieśń
Co ze mną nie tak
Światło tak błyszczy na morzu, aż
Oślepia
I nie wiem ja
Czy sięga dna
I zdaje się, jakby wołało mnie
Więc chodź, znajdź mnie
I powiedz mi
Co za linią tą Czy przekroczę ją
Linię, gdzie morze ku niebu gna
Wzywa mnie
I nie wie nikt
Ile to mil
Jeśli wiatr w żagle tam na morzu Poniesie mnie
Przekonam się
Gdzie znajdę się
Och.
Już dobrze, Pua.
Mogę to zrobić.
Poza rafą jest więcej ryb.
Poza rafą jest więcej.
Nie najgorzej.
Pua!
Cokolwiek się właśnie wydarzyło...
zgoń na prosiaka.
Babciu.
Powiesz tacie?
Jestem jego matką. Nie muszę mu nic mówić.
Miał rację.
Co do wypływania tam.
Czas, abym położyła swój kamień na górze.
Ok. Ruszaj zatem do wioski.
Połóż tam ten kamień.
Czemu nie próbujesz mnie od tego odwieść?
Powiedziałaś przecież, że tego chcesz.
Bo tak jest.
Kiedy umrę...
Wrócę jako jedna z nich.
Albo wybrałam niewłaściwy tatuaż.
Czemu tak dziwnie się zachowujesz?
Jestem wioskową dziwaczką. Takie moje zadanie.
Jeśli chcesz mi coś powiedzieć, po prostu powiedz mi!
Czy chcesz mi coś powiedzieć?
Czy jest coś, co chciałabyś usłyszeć?
Opowiedziano ci wszystkie historie naszego ludu...
poza jedną.
Co to za miejsce?
Naprawdę myślisz, że nasi przodkowie tkwili w obrębie rafy?
Uuu!
Co tam jest?
Odpowiedź na pytanie, które ciągle sobie zadajesz.
Jakie jest twoje przeznaczenie?
Wejdź do środka...
uderz w bęben...
i przekonaj się.
Wow.
Och.
Uderz w bęben.
Czytamy z wiatru i nieba
Gdy słońce wysoko
Żeglujemy przez morza
Niesieni przez bryzę
Nocą nazywamy gwiazdy
Wiemy, gdzie jesteśmy
Wiemy, kim jesteśmy Kim jesteśmy
Ustalamy kurs, by znaleźć
Nową wyspę gdziekolwiek zabrniemy
Pamiętamy o naszej wyspie
I kiedy trzeba odnaleźć dom
Znamy drogę
Jesteśmy odkrywcami, czytamy znaki
Przekazujemy dalej historie przodków
Znamy drogę
Byliśmy podróżnikami.
Byliśmy podróżnikami!
Podróżowaliśmy!
Czemu przestaliśmy?
Maui.
Gdy ukradł serce wyspy-matki, ciemność zapadła.
Obudził się Te Ka.
Potwory czyhały i łodzie przestały wracać.
Aby ochronić nasz lud, starodawni wodzowie zakazali podróży...
i teraz nie pamiętamy, kim byliśmy.
A ciemność nadal się szerzy...
przegania nasze ryby...
pozbawia życia...
jedną wyspę za kolejną.
Naszą wyspę.
Ale pewnego dnia...
ktoś podąży poza rafę, odnajdzie Maui...
dostarczy go za wielki ocean...
aby przywrócił serce Te Fiti.
Tamtego dnia byłam tam.
Ocean wybrał ciebie.
Myślałam, że to był sen.
Niet!
Nasi przodkowie wierzyli, że Maui jest tam...
na samym dole jego haka.
Kieruj się tam, a znajdziesz go.
Ale czemu miałby wybrać mnie?
Nie wiem nawet, jak pokonać rafę.
Ale znam kogoś, kto wie!
Zbiory czernieją.
A co z rybami?
To się dzieje wszędzie na wyspie.
- Proszę, uspokójcie się. - Co zamierzasz zrobić?
Przygotujemy nowe pola. Znajdziemy sposób, aby...
Możemy powstrzymać ciemność! Ocalić wyspę!
Tam jest jaskinia pełna łodzi.
Ogromnych kajaków.
Możemy ich użyć, znaleźć Maui, zmusić go, żeby oddał serce.
Byliśmy podróżnikami. Możemy znowu podróżować!
Kazałeś mi pomagać naszemu ludowi.
Tak właśnie pomożemy naszemu ludowi.
Tato?
Co robisz?
Powinienem był spalić te łodzie dawno temu!
Nie! Nie rób tego!
Musimy odnaleźć Maui. Musimy oddać serce!
Nie ma żadnego serca!
To tylko kamień!
Nie!
Wodzu! Twoja matka!
Matko...
Co można zrobić?
Idź.
Babciu.
Idź.
Nie teraz. Nie mogę.
Musisz!
Ocean cię wybrał.
Podążaj za hakiem.
Babciu...
A gdy odnajdziesz Maui...
chwyć go za ucho. Powiedz...
"Jestem Moana z Motunui.
"Wsiądziesz na moją łódź...
"popłyniesz przez morze...
"i przywrócisz serce Te Fiti."
Nie mogę cię opuścić.
Dokądkolwiek byś się nie udała, będę tam z tobą.
Idź!
Jest linia, gdzie morze ku niebu gna
I wzywa mnie
Ale nie wie nikt
Ile to mil
Ciągłych pytań czas, gdzie powinnam być, jest już za mną
Podążę tam
W nieznany świat
Każdy zakręt mój Każdy ślad i trop
Oto wybór mój
Nie zawrócę już od nieznanych mórz
Gdzie mi samej iść Gdzie wciąż pragnę być
Widzę jak oświetla w morzu noc
Wzywa mnie
I tak, już wiem
Że płynąć chcę
Pełni blask niebo ma A wiatr znów popycha mnie
Przekonam się
Gdzie znajdę się
Jestem Moana z Motunui. Wsiądziesz na moją łódź...
popłyniesz przez morze i przywrócisz serce Te Fiti.
Jestem Moana...
z Motu...
...nui.
Heihei?
Już dobrze. Wszystko w porządku.
Widzisz?
Popatrz tylko. Dobra woda.
Ocean jest moim przyjacielem.
Heihei?
Heihei!
Zostań.
Ok. Następny przystanek, Maui.
Jestem Moana z Motunui.
Wsiądziesz na moją łódź...
popłyniesz... przez morze...
i przywrócisz serce Te Fiti.
Jestem Moana z Motu...
Na moją łódź.
O, nie.
Nie, nie, nie!
Oceanie...
czy mógłbyś mi nieco pomóc?
Nie, nie.
Proszę.
No dalej!
Pomóż mi!
Proszę!
Uff!
Hm...
Co?
Mówiłam, żebyś mi pomógł!
A rozbicie łodzi o brzeg?
To nie pomoc!
Ryby obsikują cię cały czas!
Więc...
Maui?
Maui!
Maui, półbogu wiatru i morza...
Jestem Moana z Motunui.
Wsiądziesz na moją łódź.
Nie. WSIĄ-dziesz na moją łódź.
Tak. Jestem Moana z Motunui.
WSIĄ-dziesz na moją...
Łódź! Łódź!
Bogowie ofiarowali mi...
Maui, kształtozmieniaczu...
półbogu wiatru i morza...
- Jestem Moana z... - Bohaterze mężczyzn.
Co?
Właściwie to, Maui, kształtozmieniacz, półbóg wiatru i morza...
bohater mężczyzn.
Przerwałem ci. Od góry. Bohater mężczyzn. Dalej.
Jestem...
Chwila, chwila.
I kobiet. Mężczyzn i kobiet.
Jednych i drugich. Wszystkich.
To nie jakaś kwestia damsko-męska.
Wiesz, Maui jest bohaterem dla wszystkich.
Świetnie ci idzie.
Co? Nie! Jestem tu, żeby...
Oczywiście.
Tak, tak, tak.
Maui zawsze znajdzie czas dla swoich fanów.
Jeśli używasz ptaka do pisania...
to nazywa się to tweetowanie. [ang. tweet - ćwierkać]
Wiem, że nie co dzień ma się okazję spotkać swojego bohatera.
Nie jesteś moim bohaterem.
I nie jestem tutaj, żebyś podpisał mi wiosło!
Jestem tutaj, bo ukradłeś serce Te Fiti!
Więc wsiądziesz na moją łódź...
i popłyniesz przez morze, żeby je oddać!
Hm...
Tak, zabrzmiało prawie, jakbyś mnie nie lubiła...
co jest niemożliwe, ponieważ...
utknąłem tutaj na 1000 lat...
za to, że próbowałem zdobyć serce jako podarek dla was, śmiertelników.
Abyście mogli kreować życie.
Tak. Zatem, chciałaś raczej jak sądzę powiedzieć...
"dziękuję".
- "Dziękuję?" - Proszę bardzo.
Co? Nie, nie, nie!
Ja nie chciałam... Nie miałam zamiaru...
Dlaczego miałabym to w ogóle powiedzieć?
Ok, ok.
Rozumiem, co tu się dzieje Tak
Stoisz twarzą w twarz z wielkością i jest dziwnie
Nie wiesz nawet, jak się czujesz
To rozkoszne
Cóż, to miłe, gdy widzisz, że ludzie nie zmienią się
Otwórz oczy Zaczynajmy
Tak, to naprawdę ja
To Maui Oddychaj
Wiem, że to sporo
Włosy Ciało
Gdy patrzysz na półboga
Co mogę powiedzieć poza
Proszę bardzo
Pływy, słońce, niebo
Hej, już dobrze, już dobrze
Proszę bardzo
Jestem zwyczajnym półkolesiem Hej!
Co ma dwa kciuki i uniosło niebo
Gdy dreptałaś taka maleńka?
Ten koleś
Gdy noce stały się zimne Kto skradł dla was ogień spod ziemi?
Ależ patrzysz na niego
Ach, no i złapałem na lasso słońce
Proszę bardzo
By wydłużyć wam dni i dać radość
Okiełznałem też wiatr
Proszę bardzo
By nadąć wasze żagle i poruszyć drzewa
Więc co mogę powiedzieć poza Proszę bardzo
Za wyspy, które wyciągnąłem z morza
Nie trzeba modlitw W porządku
Proszę bardzo
Ha, widocznie taki już mam styl
Proszę bardzo
Cóż, jeśli się zastanowić
Mała, szczerze mógłbym tak dalej
Mogę wyjaśnić każde zjawisko naturalne
Pływ, trawa, ziemia Ach, to tylko Maui się wygłupiał
Zabiłem węgorza Pochowałem go
Drzewo kiełkuje I macie kokosy
Jaki tu morał? Co do nauczenia?
Nie zadzieraj z Maui, kiedy rusza naprzód
A wzorki na mojej skórze Tworzą mapę mych zwycięstw
Spójrz, gdzie bywałem Wszystko jest dzięki mnie
Popatrz na to Wredny mini-Maui stepuje klawo
Ha ha Ha ha
Hej
Tak czy owak pozwól, że powiem Proszę bardzo
Za wspaniały świat, jaki znasz
Hej, już dobrze, już dobrze Proszę bardzo
Cóż, jeśli się zastanowić Muszę lecieć
Hej, to twój dzień, by rzec Proszę bardzo
Bo będę potrzebował tej łódki
Pożegluję daleko stąd Proszę bardzo
Bo Maui może wszystko poza lataniem
- Proszę bardzo - Proszę bardzo
Hm?
I dziękuję!
Hej!
Wypuść mnie! Ty kłamliwy, gadzi... A żeby cię...
Proszę bardzo
Ależ proszę bardzo.
Nie. Nie popłynę do Te Fiti z jakimś dzieciakiem.
Muszę odzyskać hak.
Ty masz swój, a ja nie jestem Maui bez mojego.
Ok, pogadaj z plecami.
Przekąska na łódkę.
Niedozobaczyska, ty brudna kupo kamieni.
O, nie, nie. Nie patrz tak na mnie.
To piękna grota. Spodoba jej się.
A ty mi się spodobasz w moim brzuszku.
Chodź, podtuczmy cię nieco, patyczaku.
Mógłbym oglądać to na okrągło.
Ok. Baw się dobrze na wyspie.
Maui, odjazd.
Nie! Zatrzymaj się!
Hej! Musisz odnieść serce na miejsce!
Tego się nie spodziewałem.
Jestem Moana z Motunui.
To mój kajak...
i popłyniesz do...
No dobra, odpuść. Musimy ruszać.
No i wróciła.
Jestem Moana z Motunui...
Moana, tak?
Tak.
A ty przywrócisz serce!
W porządku. Odpadam.
No dajże spokój!
Jaki masz problem?
Czyżbyś się tego bał?
Nie! Nie.
Nie boję się.
Nie wtrącaj się, albo będziesz spał pod pachą.
Przestań.
To nie serce. To klątwa.
Gdy tylko je zabrałem, zostałem strącony z nieba...
i straciłem hak.
Zabierz to ode mnie.
Zabrać to?
Hej, hej! Jestem półbogiem, jasne?
Przestań. Zaraz cię zgromię!
Chcesz być zgromnięta?
Zgromniona? Zgrom...?
Słuchaj, to coś nie przysparza mocy do tworzenia życia...
to wabik sprowadzający śmierć.
Jeśli go nie odłożysz, przywoła do siebie samo zło.
Odłożyć to? Serce?
Masz na myśli to serce tutaj?
Nie rób tego, nie możesz tak krzyczeć!
Chodźcie i weźcie je!
Przez ciebie zginiemy!
Nie, dzięki mnie dotrzemy do Te Fiti, abyś mógł je odłożyć na miejsce.
Dziękuję.
Proszę bardzo.
Kakamora.
Kaka-jak?
Morderczy, mali piraci.
Ciekawe, czego tu szukają.
Wydają się nawet sympatyczni.
Oceanie!
Zrób coś! Pomóż nam!
Pff, ocean ci nie pomaga, sam sobie pomagasz!
Napnij fał. Przywiąż sztag!
Nie potrafisz żeglować?
Ja, ee...
jestem samoukiem.
Nie możesz zmienić kształtu czy coś?
Widzisz gdzieś mój hak?
Nie ma magicznego haka, nie ma magicznych mocy!
Ich łódź zamienia się w więcej łodzi!
Tak, ja to zrobiłam.
Nie, nie!
Heihei!
Maui!
Zabrali serce!
To kurczak.
Serce jest w...
Musimy go odzyskać!
Maui!
Cziiihuuu!
Tam! Właśnie tam!
Zawracasz?
Co robisz?
Uciekam!
Serce!
Zapomnij o nim! Nigdy go nie odzyskasz!
Poza tym, masz lepsze tutaj.
Hej!
Czym będę sterował?
Zginiesz tam marnie!
Orzechy kokosowe.
Mam je!
Hej!
Tak!
Udało się!
Gratuluję pozostania przy życiu, dziewuszko.
Zaskakujesz mnie.
Ale i tak nie zaniosę tego z powrotem.
Jeśli chcesz dotrzeć do Te Fiti, musisz pokonać ocean przeszkód.
Nie mówiąc już o Te Ka.
Potwór z lawy?
Pokonałaś kiedyś potwora z lawy?
Nie. A ty?
Nie wybiorę się na samobójczą misję ze śmiertelnikiem.
Nie możesz przywrócić serca beze mnie...
a ja mówi "nie".
Muszę zdobyć mój hak.
Koniec dyskusji.
Byłbyś bohaterem.
To wszystko, na czym ci zależy, prawda?
Dziewczynko, jestem bohaterem.
Może byłeś.
Ale teraz...
teraz jesteś tylko kolesiem, który ukradł serce Te Fiti.
Kolesiem, który sprowadził klątwę na świat.
Nie jesteś niczyim bohaterem.
Niczyim?
Ale...
odłóż to na miejsce...
ocal świat...
będziesz bohaterem wszystkich.
Maui! Maui! Maui!
Jesteś taki wspaniały!
Nie damy rady bez mojego haka. Nie pokonamy Te Ka.
Zatem odzyskamy twój hak.
Odzyskamy hak, pokonamy Te Ka, przywrócimy serce.
Chyba że nie chcesz być...
Maui, półbogiem wiatru i morza.
Bohaterem dla...
wszystkich.
Najpierw, odzyskamy hak.
Potem ocalimy świat.
Stoi?
Stoi.
Warto było spróbować.
Ok, kierujemy się na wschód.
Do legowiska Tamatoa.
Jeśli ktoś ma mój hak, to właśnie ten krzywooki pasożyt.
Naucz mnie żeglować.
Moje zadanie to dostarczyć Maui poprzez wielki ocean.
Ja powinnam...
Ja powinnam żeglować.
To się nazywa nawigowanie, księżniczko.
I to nie tylko żagle i węzły...
to dostrzeganie celu umysłem.
To orientacja gdzie jesteś...
na podstawie tego gdzie byłaś.
Ok, po pierwsze, nie jestem księżniczką.
Jestem córką wodza.
- Na jedno wychodzi. - Nie.
Jeśli nosisz sukienkę i masz obok zwierzątko...
jesteś księżniczką.
Nie jesteś nawigatorem.
Nigdy nie będziesz nawigatorem, nigdy nie będziesz...
Poważnie? Strzałka w pośladek?
Jesteś niedobrą istotą.
Skoro możesz mówić, możesz też uczyć.
Nawigowanie.
Lekcja pierwsza. Dawaj.
Naciągnij szot.
To nie szot.
Nie.
Niet.
Niet. Nie.
Tego już próbowałaś.
Mierzysz gwiazdy, a nie przybijasz piątkę niebu.
Jeśli prąd jest ciepły, płyniesz we właściwym kierunku.
Jest zimny.
Moment, staje się cieplejszy.
Fuj! To odrażające! Co z tobą nie tak?
Jesteśmy na miejscu?
Widzisz, mówiłam, że dam radę!
Motunui?
Jestem w domu?
- Moana! - Tato!
Moana!
Mamo!
Pomocy!
Nie!
Moana!
Podobała się drzemka?
Wiesz, prawdziwy nawigator nigdy nie śpi...
żeby mógł dotrzeć tam, gdzie chce.
Zbieraj się, kwiatuszku.
Jesteśmy na miejscu.
Jesteś pewien, że ten gość ma twój hak?
Tamatoa? Na pewno go ma.
Jest zbieraczem. Kolekcjonuje różne takie. Myśli, że dzięki temu wygląda spoko.
Aaa!
A dla Tamatoa, uwierz mi...
mój hak to super znalezisko.
I mieszka tam w górze?
Nie, nie.
To tylko wejście...
do Lalotai.
Lalotai?
Krainy potworów?
Idziemy do krainy potworów?
My? Nie. Ja.
Ty zostaniesz tutaj razem z tym drugim kurczakiem.
O tym właśnie mówię. Przybij.
No weź. To było dobre. Jak możesz nie łapać?
Nazwałem ją kurczakiem, na łódce jest kurczak.
Wiem, że to człowiek, ale to nie ma...
Wiesz co? Zapomnij. Zapomnij!
Nie będę ci tego tłumaczył.
Bo wtedy nie jest zabawne.
Zatem, córko wodza...
Myślałem, że powinnaś być w wiosce.
No wiesz, bawić niemowlęta i takie tam.
No co, po prostu staram się zrozumieć...
czemu twój lud postanowił wysłać...
Jakby to ująć? Ciebie.
To nie mój lud mnie wysłał.
Tylko ocean.
Ocean?
Ma sens.
Ile masz lat, osiem? Nie umiesz żeglować.
Oczywisty wybór.
Nie wybrał mnie bez powodu.
Skoro ocean jest taki mądry...
czemu po prostu sam nie zwróci serca Te Fiti?
Albo przyniesie mi mojego haka?
Ocean ma kuku na muniu.
Ale jestem pewien, że co do ciebie się nie myli.
Jesteś "Wybrańcem"!
Ocean nie wybrał cię bez powodu.
Jeśli zaczniesz śpiewać, to chyba zwymiotuję.
A zatem, nie widać wejścia.
Tak, bowiem pokazuje się tylko...
po złożeniu ofiary z człowieka.
Żartuję.
Coś taka poważna.
Pocieszę cię...
to dużo głębiej, niż wygląda.
Cziiihuuu!
Ciągle spadam!
Dasz radę.
Lecimy!
I mistrzowskie wykończenie.
Ha?
Co? Głuptasie, nawet jej tu nie ma.
Żaden śmiertelnik nie wskoczy do krainy...
Uh?
Cóż, już po niej.
Ok, chodźmy po hak.
Fuj! Fuj.
Haczyk Maui'ego!
Tak!
Przepraszam!
Myślałam, że to potwór...
Ale znalazłam twój hak.
I, masz rację, ten gość Tamatoa naprawdę lubi swój skarb.
Zostań.
Co? Nie. To ja znalazłam...
Posłuchaj. Przez tysiąc lat...
rozmyślałem jedynie, jak zachować jedwabistość włosów...
zdobyć mój hak...
i znowu być odjazdowy.
I teraz nie popsuje tego jakiś śmiertelnik...
który w jaskini potwora nie zda się na nic, chyba że...
Chyba że...
może jako przynęta.
Hm?
Wow!
Cóż za błyszcząca, migocząca grota.
I tak jak ja...
pokryta skrzącymi się skarbami.
Błysk, błysk, błysk.
Nie wczuwasz się!
To głupota! Po prostu pójdę tam i zabiorę go!
Zginiesz, jeśli tam pójdziesz. Trzymaj się planu.
Aha, gdy się pojawi, odwracaj jego uwagę.
Spraw, żeby mówił o sobie.
Uwielbia przechwalać się, jaki to jest wspaniały.
Musicie świetnie się dogadywać.
Nie, nie po tym, jak oderwałem mu nogę.
Oderwałeś mu...
Maui?
Co my tu mamy?
Błyszczące, świecące... Chwila.
Ech! To człowiek!
Co tutaj robisz, w krainie...
Wybierz wreszcie któreś oko, mała.
Nie mogę się skoncentrować, gdy ciągle...
Tak, wybierz jedno, wybierz jedno!
Śmieszna, mała z ciebie istotka, co nie?
Zostaw! To mojej babci!
"To mojej babci!"
Ja zjadłem swoją babcię!
I zajęło to tydzień, bo była absolutnie olbrzymia.
Dlaczego tu jesteś?
Bo jesteś niesamowity!
A my, śmiertelnicy, znamy opowieść o krabie, który stał się legendą!
I po prostu musiałam się dowiedzieć...
jak stałeś się tak...
krab-tastyczny?
Czy ty próbujesz skłonić mnie, żebym zaczął mówić o sobie?
Ponieważ jeśli tak...
To z chęcią zacznę.
Hm?
W formie piosenki!
Więc, Tamatoa nie zawsze był tak wytworny
Byłem kiedyś małym, szarym krabem
Teraz wiem, że mogę być szczęśliwy niczym małż
Bo jestem piękny, maleńka
A czy twoja babunia mówiła może
Słuchaj swego serca
Bądź tym, kim jesteś w środku
Wystarczą mi trzy słowa By obalić jej wywód
Twoja babunia kłamała
Wolę być błyszczący
Niczym skarb Z wraku statku piratów
Szoruj pokład Spraw żeby lśnił
Będę się skrzył niczym Szyja zamożnej damy.
Momencik Nie wiesz, że
Ryby są głu-u-pie Gonią wszystko co świeci
Uczniaki
Ach, i oto pły-y-ną
Do najjaśniejszej rzeczy
Mm, ryby na obiad
Wprost kocham darmowe żarcie
A ty wyglądasz jak owoc morza
Hej, krabiku!
Wróciłem.
Teraz wielka chwila Maui'ego.
Co powiesz, koleżko?
Wielki jastrząb? Już się robi!
Cziiihuuu!
Proszę, proszę, proszę.
Mały Maui ma problem z wyglądem
Ten mały niby-pół-mini-bóg
Ups Co za fatalna dyspozycja
Złap się na hak Łapiesz?
Nie machasz nim, jak kiedyś, stary
Choć muszę ci przyznać Niezły początek
I tatuaże na widoku
Bo tak jak ty Uczyniłem się dziełem sztuki
Nie będę się krył Nie mogę
Zbyt błyszczę
Patrz, oślepiam Niczym diament na szlif
Kroczę dumnie Tak bardzo błyszczę
Ślij swe armie Lecz ich nigdy dość
Ma skorupa zbyt twarda Maui, chłopie
Możesz próbować Ale nie oczekuj, że półbóg
Pokona dekapoda Sprawdźcie to sobie
Zaraz umrzesz
Już czas, bym rozłożył na części
Twe bolące serce
Z dala od tych, co porzucili cię
Szukałeś uznania u ludzi
By poczuć ich miłość
Próbowałeś być twardy
Ale zbroja twa nie dość mocna jest
Maui Pora skopać tobie tyłek
Czy świecił ktoś tak jak ja
Więc chłoń to Bo więcej nie zobaczysz nic
C'est la vie Mon ami
Tak błyszczę
Teraz zjem cię, więc szykuj już prośby swe
To dla mnie
Nigdy nie zabłyśniesz jak ja
Chciałbyś świecić tak
- Hej! - Hm?
Mam dla ciebie świecidełko!
Serce Te Fiti.
Nie uciekniesz ode mnie!
Oo, a jednak. Ciągle mnie zaskakujesz.
Nie zajdziesz daleko na tych dwóch nóżkach.
Moc stwórcza od Boga...
dla stawonoga.
Gdzie to jest? Gdzie to jest?
Musimy iść!
A co z sercem?
Może je zatrzymać. Mam tu lepsze.
Tak, mam...
Moment.
Rozumiem, wzięła pąklę i pokryła ją...
bioluminescencyjnym glonem dla odwrócenia uwagi.
Wracajcie tutaj!
Cziiihuuu!
Hej!
Podobała wam się piosenka?
Żyjemy!
Słuchaj...
Doceniam, co tam zrobiłaś.
Yhym.
- Wymagało odwagi. - Yhy.
- Ale... - Yhy.
Przepraszam.
Próbuję tu mówić z serca, a wygląda, jakbyś nie uważała.
Nie, nie. Ależ skąd!
Poważnie? Bo patrzysz na mnie, jakbym miał...
głowę rekina.
Co? Masz głowę rekina?
Słuchaj, chodzi mi o to, że
jak na małą dziewczynkę, dziecko, istotkę, nieważne...
która nie powinna się tam nawet znaleźć...
spisałaś się.
Ale również o mały włos nie zginęłaś.
A ja nie byłem w stanie pokonać nawet tego głupiego kraba.
Więc, szanse na pokonanie Te Ka?
Zero.
Nigdy nie dotrzemy do Te Fiti. Ta misja jest przeklęta.
Nie jest przeklęta.
Głowa rekina.
Misja nie jest przeklęta.
Przeklęta.
Cóż mogę powiedzieć poza
Wkrótce zginiemy
Nie możesz przynajmniej spróbować?
Wielki jastrząb.
Hej, już dobrze, już dobrze Wkrótce zginiemy
No dobrze, koniec przerwy.
Wstawaj.
Po co? Masz zamiar wygłosić mowę?
Powiedzieć, że mogę pokonać Te Ka, bo jestem "Maui"?
Spadaj, Maciupki.
Skąd się biorą twoje tatuaże?
Pojawiają się. Gdy na nie zasłużę.
Czym zasłużyłeś na ten? Za co jest?
Za odkrycie przez człowieka Nietwoi.
Co to Nietwoja?
Nietwoja sprawa.
Będę po prostu dalej pytać.
Za co on jest?
Masz przestać to robić.
- Odczep się. - Więc powiedz mi, co to jest.
Mówiłem, żebyś się odczepiła.
Czy to dlatego twój hak nie działa?
Nie chesz mówić, nie mów.
Chcesz wyrzucić mnie z łodzi...
wyrzuć mnie.
Chcesz mi powiedzieć, że nie wiem co robię...
Jasne, że nie wiem.
Nie mam pojęcia, czemu ocean mnie wybrał.
Masz rację.
Ale moja wyspa umiera...
więc jestem tu.
Tylko ja i ty.
I chcę pomóc...
ale nie mogę, jeśli mi nie pozwolisz.
Nie byłem półbogiem od urodzenia.
Moimi rodzicami byli ludzie.
Spojrzeli na mnie i postanowili...
że mnie nie chcą.
Wrzucili mnie do morza...
jakbym był niczym.
Jakimś trafem, znaleźli mnie bogowie.
Dali mi hak.
Uczynili ze mnie...
Maui.
I powróciłem do ludzi.
Dałem im wyspy, ogień, kokosy.
Cokolwiek, czego mogliby chcieć.
Zabrałeś dla nich serce.
Wszystko robiłeś dla nich.
Aby cię kochali.
Ale zawsze było za mało.
Może bogowie nie znaleźli cię bez przyczyny.
Może ocean zaniósł cię do nich...
bo dostrzegł kogoś, kogo warto ocalić.
Ale to nie bogowie uczynili z ciebie Maui.
Tylko ty sam.
Ok, ok.
Też cię kocham, kolego.
Cziiihuuu!
Tak!
Następny przystanek, Te Fiti.
Co?
Rozgryzłem to.
Wiesz, ocean uwielbiał, gdy wyciągałem wyspy na powierzchnię...
bo twoi przodkowie żeglowali po jego wodach i znajdowali je.
Wszystkie te nowe ziemie, nowe wioski.
To woda łączyła je w całość.
I gdybym ja był oceanem...
myślę, że szukałbym nie-księżniczki z kręconymi włosami...
żeby rozpoczęła to na nowo.
To zdecydowanie najmilsze, co mi kiedykolwiek powiedziałeś.
Prawdopodobnie powinieneś zachować to, aż dotrzemy do Te Fiti.
Tak zrobiłem.
Moana z Motunui...
Wygląda na to, że oficjalnie dostarczyłaś Maui poprzez wielkie morze.
Moana! Moana! Moana!
Jesteś taka wspaniała!
Już czas.
Idź ratować świat.
Cziiihuuu!
Maui!
Co robisz?
Znajduję ci lepszą drogę!
- Nie uda nam się! - Uda się.
- Zawróć! - Nie!
Moana, stój!
Nie!
Jesteś cały?
Maui?
Mówiłem, żebyś zawróciła.
Myślałam, że się nam uda.
Nam?
Myślałam, że mi się uda.
Naprawimy go.
Został stworzony przez bogów.
Nie da się go naprawić!
Następnym razem będziemy ostrożniejsi.
Te Ka utkwiła na wyspach barierowych.
To lawa, nie wejdzie do wody.
Znajdziemy drogę dookoła.
Nie wracam.
Ale ciągle musimy przywrócić serce.
Hak jest pęknięty.
Jeszcze jedno uderzenie, i koniec z nim.
Maui, musisz przywrócić serce.
Bez mojego haka, jestem niczym.
To nie prawda!
Bez mojego haka, jestem niczym!
Jesteśmy tu tylko dlatego...
że ukradłeś serce, tak w ogóle.
Nie, jesteśmy tu, bo ocean wmówił ci, że jesteś wyjątkowa...
a ty w to uwierzyłaś.
Jestem Moana z Motunui.
- Wsiądziesz na moją łódź... - Żegnaj, Moana.
...popłyniesz przez morze...
Nie dam się zabić, żebyś mogła udowodnić,
że jesteś kimś więcej, niż jesteś!
...i przywrócisz serce Te Fiti!
Ocean wybrał mnie!
Źle wybrał.
Maui!
Czemu mnie tu przyprowadziłeś?
Nie jestem odpowiednią osobą.
Musisz wybrać kogoś innego.
Wybierz kogoś innego.
Proszę.
Nie.
Zabrnęłaś daleko poza rafę.
Babcia?
Chyba wybrałam właściwy tatuaż.
Babciu!
Próbowałam, babciu.
Nie byłam w stanie.
To nie twoja wina.
Nie powinnam była kłaść tak wiele na twoje barki.
Jeśli jesteś gotowa wrócić do domu...
Będę przy tobie.
Czemu się wahasz?
Nie wiem.
Znam dziewczę z pewnej wyspy
Co wyróżnia się z tłumu
Kocha morze i swój lud
Cała rodzina jest z niej dumna
Czasem świat jakby się uwziął
A podróż zostawi bliznę
Lecz blizny się goją i mówią
Gdzie jesteś
Twoi bliscy cię zmienią
Doświadczenie poprowadzi cię
Lecz nic na ziemi nie uciszy
Cichego głosu wciąż w tobie
A gdy ten głos zaszepcze
Moana, zaszłaś daleko
Moana, słuchaj
Czy wiesz kim jesteś?
Kim jestem?
Jestem dziewczyną, co kocha mą wyspę
I dziewczyną, co kocha ocean
Wzywa mnie
Jestem córką wodza wioski
Pochodzimy od podróżników
Którzy znaleźli swą drogę przez świat
Wzywają mnie
Zaprowadziłam nas, gdzie jesteśmy
Popłynęłam dalej
Kreują mnie doświadczenia i nie tylko
Lecz wciąż wzywa mnie
A ten zew nie jest tam daleko
Jest w środku
Jest jak pływ
Ciągle opada i wzrasta
Będę cię nieść w mym sercu
Przypominasz
Że choćby nie wiem co
Znam drogę do
Jestem Moana
Jestem Moana z Motunui
Wsiądę na łódź...
Popłynę przez morze...
i przywrócę serce Te Fiti.
Te Ka nie dosięgnie nas w wodzie.
Dostaniemy się za wyspy barierowe...
to dostaniemy się do Te Fiti.
Czego i tak nie zrozumiesz...
bo jesteś kurczakiem.
Nie!
Heihei! Nie, nie, nie!
Dobra robota!
Te Fiti.
Maui!
Wróciłeś.
Ale twój hak.
Jeszcze jeden cios i...
Te Ka musi najpierw mnie złapać.
Osłaniam cię, Wybrańcu.
Idź ocalić świat.
Maui.
Dziękuję.
Proszę bardzo.
Cziiihuuu!
Parzy-parzy-parzy!
Hej, Te Ka!
Głowa rekina!
Cziiihuuu!
Moana!
Zanieś serce do spirali!
Te Fiti...
nie ma jej.
Te Ka!
Pozwól jej przejść.
Popłynęłam za horyzont, by cię odnaleźć
Znam imię twe
Wykradli twoje serce
Ale to cię nie określa
Nie jesteś sobą
Wiesz kim jesteś
Kim naprawdę jesteś.
Te Fiti!
Kurczak przeżył.
Szkoda twojego haka.
Cóż, z hakiem, bez haka...
Jestem Maui.
Te Fiti!
Hej, znaczy, co tam u ciebie?
Słuchaj, to co zrobiłem było...
złe.
Nic mnie nie tłumaczy.
Przepraszam.
Wiesz, niegrzecznie byłoby odrzucać podarek od bogini.
Cziiihuuu!
Dziękuję.
Twój zacny gest budzi moją głęboką wdzięczność.
Cziiihuuu.
Będzie mi ciebie brakować, patyczaku.
Możesz zawsze płynąć z nami.
Mój lud będzie potrzebował głównego nawigatora.
Już mają takiego.
Do zobaczenia, Maui.
Do zobaczenia, Moana.
Cziiihuuu!
Mamo! Tato!
Moana!
Chyba popłynęłam troszeczkę poza rafę.
To do ciebie pasuje.
Wróciła!
Moana!
Pua!
Moana!
Witaj w domu!
Ustalamy kurs by znaleźć
Nową wyspę gdziekolwiek zabrniemy
Pamiętamy o naszej wyspie
I kiedy trzeba odnaleźć dom Znamy drogę
Jesteśmy odkrywcami, czytamy znaki
Przekazujemy dalej historie przodków
Znamy drogę
Błyszczę
Ach jak błyszczę
Nie pomogło jednak, co?
Ciągle do góry nogami.
Trzeba tylko trochę popchnąć.
A tak na poważnie?
Gdybym miał na imię Sebastian i mówił z jamajskim akcentem...
na pewno byście mi pomogli.
Zrobilibyście to. Wiem, że tak.